Huawei G8

تخفیف ویژه

نقد و بررسی گوشی Huawei G8

در ابتدا

هواوی ممکن است هنوز یکی از اعضای اصلی نباشد، ولی یکی از مشتاق ترین ها برای دنبال کردن اصول باشگاه موبایل های برتر است. نمای خارجی زیبا چیزی است که باعث متمایز سازی گوشی های این برند می‎شوند و این امر تنها به گوشی های پرمیموم این کمپانی محدود نمی شود. اگر به دنبال یک طراحی شیک و با صلابت هستید، گوشی های هواوی دایما در لیست کوتاه این گوشی ها قرار گرفته اند.

طبیعتا، استفاده از مواد پرمیموم و استفاده از استانداردهای بالای ساخت منجر به یک قیمت بالا هم می شود. از آنجایی که دنیای موبایل دائم در حال تغیر است، گوشی های حد واسط در هر نسل قوی تر و دارای امکانات بیشتری می شوند. هواوی به شکل اصیلی سعی در این دارد در این محیط تطابق ایجاد کند. سری گوشی های P و G حالا قادر به این هستند که عملکردی نظیر به خواهران سری Mate خود ارائه دهند.

هواوی G8 یک نمونه کامل است. گوشی که از همان ابتدا بر طبق شایعه هایی که وجود داشت مشابه با Mate S بود و همان طراحی عالی و حالا تعدادی ویژگی جدید و هیجان انگیز را ارائه می دهد، آن هم در بسته بندی که برای خرید آن نیازی به بانک زدن نیست.

G8 درست نظیر گوشی Mate S، دارای یک صفحه نمایش فول اچ دی 5.5 اینچی با لبه های خمیده 2.5 بعدی است، با اندکی لبه های بیشتر صفحه نمایش در جناحین است. بدنه خارجی که بیش از 90% فلزی است دقیقا یادآور همان گوشی Mate S می باشد.

این گوشی نسبت به Mate S دارای تراشه Snapdragon 615 می باشد که نسبت به تراشه خود هواوی در Mate S یعنی HiSilicon Kirin 935 انتخاب بهتری می باشد.

دوربین نیاز همان ویژگی ها را دارد ولی فاقد پشتیبانی از RGBW به منظور قابلیت جمع آوری نور هستیم و دوربین جلو نیز از 8 مگاپیکسل به 5 مگاپیکسل کاهش یافته است.

در پشت همان سنسور پردازش اثر انگشت، با همان دقت بالا، سرعت و اشارات لمسی، را داریم ولی باتری افزایش ظرفیت داشته است.

اجازه دهید نگاهی دقیق تر به این گوشی بیاندازیم.

محتویات جعبه

طراحی و ساخت

همانطور که اشاره شد گوشی G8 از تمامی گوشی های هواوی چیزی به ارث برده است، مخصوصا از نظر طراحی. نمی توان در جلو منکر شباهت های موجود با Mate S و حتی گوشی قبل تر از آن Mate 7 شد. صفحه نمایش نیز همانطور پهن است.

محافظ اسپیکر در بالا و لوگوی هواوی در پایین قرار دارند تا تصویر این گوشی کامل شود.

پشت این گوشی نیز کاملا یادآور Mate S است، ولی متوجه شباهت زیادی با Mate 7 از نظر بودن فلاش در سمت چپ و شاید Honor 7 با دوتایی بودن LED آن می شوید.

همین را می توان در مورد جاگیری کلیدهای کنترلی گفت، به طوری که کلیدهای جانبی موقعیتی کاملا مشابه با Mate S دارند، ولی خطوط آنتنی پلاستیکی آشکار را دیگر نداریم، یعنی از این نظر بیشتر شبیه به Mate 7 است. در کل این گوشی بدون شک از طراحی هواوی بهره برده است ولی ظاهری از آن خود را حفظ کرده است تا اینکه بخواهد به سادگی از طراحی یکی گوشی های پرمیموم تر این کمپانی تقلید کند.

G8 با آنکه از نظر قیمت بسیار دوست داشتنی تر است ولی همچنان تقریبا به صورت کامل از فلز ساخته شده است و کیفیت ساخت بی نظیر است. از نظر تنوع های رنگی معدود هستند ولی به خوبی به ظاهر فلزی می‎آیند. شاهد رنگ های طلایی کلاسیک، خاکستری و نقره ای هستیم.

اگر این گوشی را در کنار Mate S قرار دهیم، بدون شک حجیم تر به نظر می آید. در حقیقت این گوشی اندکی بزرگتر و سنگین تر است ولی هم چنان یک ظاهر باریک را برای خود حفظ کرده است.

خمیدگی و انحنا در جناح پشتی این گوشی هم چنین باعث شده است به خوبی در دست جا بگیرد و به شکل محکمی در دست قرار گیرد.

ابعاد این گوشی 152x76.5x7.5 میلی متر است که اندکی به نسبت Mate S بزرگتر ولی بسیار نسبت به Mate 7 کوچکتر می باشد. در رابطه با وزن نیز همینطور است. باتری بزرگتر G8 باعث شده است وزن آن 167 گرم باشد که به نسبت Mate S ده گرم بیشتر ولی با وزن 185 گرمی Mate7 فاصله دارد.

کلیدها

ترتیب کلید‎های کنترلی نیز نظیر طراحی باید مشابه با دیگر دستگاه‎های هواوی باشد.

لایه بندی‎ آن‎ها به نوعی است که باعث راحتی کار کاربر می‎شود و به خوبی می‎توان به این کلیدها دسترسی داشت.

طراحی واقعا مینیمالیست است. چیزی خارج از حد یا تدبیر لازم نیست. این گوشی از یک پنل فول اچ دی 5.5 اینچی بهره می‎برد که به نسبت Honor 7 واقعا بزرگتر است ولی از Mate 7 که پنل 6 اینچی دارد باز کوچکتر می‎باشد.

خود پنل نمایش همان ابعاد Mate S را دارد، تنها به جای اینکه از نوع AMOLED باشد از فن آوری ارزان تر IPS بهره می برد. با اینحال به نوعی به علت لبه های صفحه نمایش بزرگتر، کوچکتر به نظر می آید (نسبت صفحه نمایش به بدنه 71.7%، این مقدار در Mate S برابر با 73.9% است).

طراحی فعلی که هواوی انتخاب کرده است به معنی استفاده از لبه های مشکی صفحه نمایش زیر شیشه جلو با هدف داشتن یک ظاهر لبه به لبه، حداقل از نمای دور، می باشد. چنین چیزی تا حدی زمانی که صفحه نمایش خاموش است جواب میدهد، ولی اندکی سایه متفاوتی را روی LCD داریم و این حقیقت که لبه های نام برده شده در هر دو طرف وسیع تر هستند باعث شده است ظاهر پرمیوم G8 کمی نقص داشته است و یکی از علایم مشخص طبیعت حد واسط بودن آن مشخص شود. به هرحال، چنین چیزی یک نوع نقد به شمار می رود تا شکایت. البته بیشتر در رابطه با بخش صفحه نمایش.

با توجه به اینکه کلیدهای کنترلی اصلی روی بخش حقیقی صفحه‎ی نمایش قرار گرفته‎اند تنها چیزی که در زیر می‎بینیم لوگوی کمپانی است.

در جلوی گوشی چیز زیادی پس به چشم نمی‎خورد. شاهد بلندگو و دوربین جلوی 5 مگاپیکسلی در کنار آن هستیم. خبری از فلاش برای دوربین جلو ولی نیست.

در کنار بلندگو سنسورهای مجاورتی و نور محیطی هم دیده می‎شوند.

یک LED نشان دهنده وضعیت نیز به چشم می خورد، گرچه عملا زمانی که خاموش است نامرئی است.

در بخش سمت چپ گوشی واقعا چیز خاصی را نمی‎بینیم جز اسلات سیم کارت و microSD که از دومی در مدل به عنوان اسلات سیم کارت دوم استفاده می‎شود.

بخش سمت راست ولی شلوغ تر ولی نه آنچنان شلوغ، می‎باشد. تنها دکمه‎ی پاور و تنظیم حجم صدا را داریم که شکل هردو بیضوی و برش طراحی بسیار دقیق است.

در بالای دستگاه جک هدفون 3.5 میلی متری و در کنار آن میکروفون دوم لغو نویز را داریم. برخلاف Mate S شاهد میکروفون سوم نیستیم.

در پایین دو شبکه‎ محافظتی متقارن دیده می‎شود ولی یکی از آن‎ها در خود یک اسپیکر را تنها جا داده است. جفت میکروفون اشاره شده زیر محافظ دیگر مخفی شده‎اند.

برخلاف Mate S شاهد حضور پیچ ها در پایین گوشی نیستیم، که شاید می تواند به این معنا باشد در G8 از چسب به جای استفاده از سرهم بندی پیشرفته تر قطعات استفاده شده است، یعنی سرویس این گوشی مشکل تر می باشد.

جناح پشتی Mate S دارای یک طراحی اریب است تا در دست گرفتن این گوشی بهتر و حتی لبه آن نازک تر باشد. دو آنتن پلاستیکی هم در آن جا برای دریافت سیگنال های رادیویی دیده می شود.

عجیب است که هواوی از دو وصله تابلو و کاملا بزرگ در بالا و پایین G8 استفاده کرده است – هرکدام از آن ها آنتن های این گوشی هستند. Mate S، Mate7 و هم چنین Honor 7 از یک طراحی غیر تو چشم تر استفاده کرده بودند. G8 از این نظر بیشتر شبیه به P8 یا نکسوس 6P است و ممکن است برای بعضی ها جذاب باشد، ولی به نوعی از نظر ما توی ذوق می زند.

ماژول دوربین با شکل مربعی خود کاملا آشنا است ولی چون فلاش LED دو رنگی در سمت راست قرار گرفته است یادآور طراحی Honor 7 برای ما می‎باشد.

تنها چیز دیگری که در پشت می‎بینیم سنسور پردازش اثر انگشت است که با آنکه ظاهر متفاوتی ندارد ولی عملکرد آن بسیار بهتر شده و بسیار دقیق تر و سریع تر می‎باشد.

جایگیری آن بسیار منطقی و حتی زمانی که صفحه‎ نمایش خاموش است می‎تواند گوشی شما را از حالت قفل خارج نماید.

جالب است که در این گوشی سنسور مورد نظر به عنوان کنترل تاچ نیز عمل می‎کند و حالت‎های سوایپ ساده را می‎شناسد.

از آن می‎تواند برای پایین آوردن بخش نوتیفیکیشن‎ها یا مرخص کردن آن ها استفاده کنید در گوشی Mate S می شد از آن برای اسکرول کردن در بین تصاویر موجود در گالری استفاده کرد ولی در G8 چنین چیزی دیگر دیده نمی شود. امیدواریم در یک آپدیت نرم افزاری چنین چیزی ، با توجه به اینکه سخت افزار لازم وجود دارد، لحاظ شود.

صفحه‎ نمایش

این گوشی دارای یک صفحه نمایش 5.5 اینچی مشابه با گوشی Mate S است. نوع پنل ال سی دی است که یک پسرفت به نسبت نوع AMOLED گوشی Mate S به شمار می رود، ولی باز هم کیفیت خوبی ارائه می دهد.

در واقع تکنولوژی OLED بیشتر در قلمروی هواوی یک چیز نادر است و تنها یکسری از گوشی ها از ان بهره می برند، نظیر Ascent P1 و نکسوس 6P. هواوی می تواند از تکنولوژی LCD به خوبی بهره ببرد، به طوری که در گوشی های Mate 7 یا P8 و G8 شاهد تجربه عالی در بخش مشاهده صفحه نمایش هستیم. پنل مورد نظر دارای رزولوشن 1080 x 1920 پیکسل و تراکم پیکسلی 401ppi مشابه با Mate S می باشد. تصاویر شارپ و رنگ ها شفاف و زنده به نظر می آیند.

از نظر دقت رنگی، صفحه نمایش G8 با در اختیار داشتن میانگین DeltaE 5.7 چیز عالی نیست، ولی از آن جایی که پرچم داران زیادی هستند که در این زمینه بدتر هستند، مشکلی با آن نداریم. حداکثر روشنایی صفحه نمایش 460nits است که برای یک پنل ال سی دی متوسط است، به طوری که این مقدار در موتورولا Moto X برابر با 600 nits می باشد. کنتراست پنل نمایش G8 نیز بالا است ولی نه به خوبی Mate 7 یا Honor 7.

خوانا بودن صفحه نمایش این گوشی در نور خورشید یقینا در دیتابیس ما بالاتر از حد متوسط است ولی مجدد نسبت به گوشی های سامسونگ و موتورولا در سطح پایین تری قرار دارد.

قابلیت برقراری ارتباط و پشتیبانی از شبکه ها

همانطور که اشاره شد این گوشی می تواند تک یا دو سیم کارته باشد. در مدل دوم قابلیت dual standby را داریم و اینکه از اسلات کارت حافظه خارجی برای سیم کارت دوم استافده می شود.

این گوشی از 4 باند GSM 850 / 900 / 1800 / 1900 MHz، و چند باند 3G به همراه شبکه‎ی LTE Cat.4 با سرعت دانلود تا 150Mbps پشتیبانی می‎کند.

پشتیبانی از باند دوتایی Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac به همراه پشتیبانی از هات اسپات دیده می‎شود بلوتوث ورژن 4 را به همراه GPS به همراه A-GPS و GLONASS نیز داریم. NFC هم چنین فعال شده است.

رابط کاربری Emotion v3.1

Huawei G8 با آخرین رابط کاربری این کمپانی یعنی EMUI 3.1 بوت می‎شود که جای شگفتی هم ندارد. یک رام سفارشی با استفاده از اندروید آب نبات چوبی، البته با توجه به قضاوتی که از Mate S می توان داشت، مهاجرت از اندروید کیت کت به هسته جدید تقریبا عاری از مشکل بوده است.

هواوی از آخرین رابط کاربری EMUI 3.1 نظیر Mate S استفاده میکند، از اندروید 5.1.1 بهره می برد و تمامی بهبودهای و پیشرفت های گوگل در این نسخه از اندروید را استفاده کرده است.

البته، یکسری تفاوت بارز بین G8 و Mate S وجود دارد. با اینحال از دیدگاه رابط کاربری و UX بخواهیم بنگریم، چیز زیادی تغییر نکرده است و کاربران هواوی به لطف سطح شگفت انگیز تداوم داشتن آن، احساس سردرگمی نخواهند داشت و کاربران جدید این برند می توانند مطمئن شوند از نظر تجربه کاربری فرقی بین این گوشی و گوشی پیشرفته تر Mate S نیست.

EMUI 3.1 براساس پلت فرم جدید گوگل است ولی با اینحال شباهت بیشتر آن با نسخه‎های قبلی رابط کاربری Emotion بیشتر نمایان است تا تفاوت‎های آن.

هواوی در مرکز اندروید آب نبات چوبی را دارد ولی طراحی متریال گوگل دیده نمی‎شود. اینترفیس کاربری هموار بدون وجود آخرین جنبه‎های زیبایی شناسایی گوگل باقی مانده است. EMUI 3.1 دارای استایل خاصی است و رابط کاربری را در اکثر جاها دست نخورده باقی نگه داشته است. خبر خوش شاید برای طرفداران این باشد که سیستم عامل این گوشی هنوز دارای یکسری از بخش‎ها و عملکردهای اضافی است.

قفل صفحه‎ی نمایش پیش فرض به دنبال کشیدن انگشت شما در امتداد خود یک افکت زیبای "طلوع آفتاب" را دارد. هواوی تصمیم گرفته است کاغذ دیواری این گوشی را به طور خودکار با تصاویر زیبا براساس موضوعات گوناگون تغییر دهد. شما همچنین می‎توانید در قفل صفحه‎ی نمایش دارای ویجت‎ها، میانبر‎های شبه iOS و حتی زمان استفاده از رومینگ دو ساعت داشته باشید.

اگر از برای باز کردن گوشی از سنسور اثر انگشت استفاده می‎کنید به طور کامل اینترفیس قفل صفحه‎ی نمایش را رد می‎کنید.

در نسخه‎های قبلی این سیستم عامل عناصر گرافیکی قفل صفحه‎ی نمایش با نام Covers شناخته می‎شدند با در اختیار داشتن مجموعه‎ی کاملی از موارد سفارشی شده نظیر یک مرکز دانلود اختصاصی، آپدیت‎های خودکار و بخشی برای آبونمان شدن ولی تمامی این‎ها در این گوشی دیده دیگر نمی‎شود (و همچنین Mate S).

ولی هنوز یکسری از قابلیت‎ها باقی مانده است و بین دو اینترفیس پخش شده‎اند.

شاهد یکی از آن‎ها در منوی تنظیمات، زیر گزینه‎های مربوط به صفحه‎ی نمایش هستیم که می‎توانید آنجا برای قفل صفحه‎ی نمایش و صفحه‎یhome کاغذ دیواری‎های متفاوتی اختصاص دهید.

سوایپ کردن از پایین قفل صفحه‎ی نمایش یک میانبر سریع به منو بسیار شبیه به iOS آشکار شود که یکسری گزینه در آن دیده می‎شود از جمله میانبرهایی برای ضبط کننده‎ی صدا، ماشین حساب، چراغ قوه و دوربین.

در کل 9 صفحه‎ی home دیده می‎شود و حداقل چندتای آن‎ها توسط اپلیکیشن‎های از پیش نصب شده اشغال شده است.

هرچیزی که نصب کنید در صفحه‎ی home دیده می‎شود نظیر چیزی که در آیفون و Xiaomi می‎بینیم. با آنکه یعنی شما دیگر نیازی نیست زحمت درست کردن میانبر برای اپلیکیشن‎های خود بکشید ولی معنای آن نیز این است که امکان مخفی کردن اپلیکیشن‎های نصب شده هم وجود ندارد. گرچه می‎توانید به داخل پوشه‎ها آن‎ها را دسته بندی کنید.

یک اشاره به حالت نیشگون روی صفحه‎ی home باعث فعال سازی حالت Overview می‎شود تا صفحه‎های Home را در یک نگاه داشته باشید و مرتب کنید، صفحه اضافه یا حذف کنید.

ویجت‎ها نیز به چشم می‎خورند که اکثرا ویجت‎های پایه‎ی آندروید هستند ولی هواوی یکسری ویجت مخصوص به خود را نیز قرار داده است.

تم‎ها نیز دیده می‎شوند که باعث تغییر کاغذ دیواری صفحه‎های Home، استایل صفحه‎ی قفل نمایش، آیکون‎های اپلیکیشن‎ها و سیستمی، فونت سیستم، رنگ سیستم و پروفایل صوتی سیستم می‎شوند.

حتی می‎توانید تنظیم کنید که در فواصل زمانی خاص کاغذ دیواری‎ها به صورت تصادفی عوض شوند.

موتور پشتیبانی از تم آنقدر قوی است که به طور کلی رابط کاربری را عوض کرده و تجربیات متنوعی در اختیار کاربر می‎گذارد. حتی کاربر به کتابخانه‎ی وسیع آنلاینی از تم‎ها دسترسی دارد که هر چیزی که دانلود می‎کنید را طبق سلیقه‎ی خود می‎توانید سفارشی کنید. جالب است که Huawei G8 به نسبت Mate S دارای مجموعه تم از پیش بارگذاری شده بسیار متفاوت تری بود و به دلیلی، ما نتوانستیم تم پیش فرض Mate S را در لیست پیدا کنیم.

رنگ ناحیه نوتیفیکیشن نیز تا حدی در MIUI 3.1 تغییر یافته است. حالا شفاف است و یک افکت محو در زیر دارد که کاملا یادآور iOS می باشد.

این گوشی دارای یک task switcher نیز می‎باشد که به شما اجازه می‎دهد اپلیکیشن‎های ناخواسته را با سوایپ کردن حذف کنید.

یک سوایپ کردن از پایین صفحه‎ی نمایش باعث پاک سازی تمامی موارد می‎شود و به شما می‎گوید چه میزان مموری آزاد شده است.

اپلیکیشن مدیر گوشی همچنین دارای یک مرکز نوتیفیکیشن است که از آنجا شما می‎توانید کنترل کنید که چه اپلیکیشن‎هایی می‎توانند سه نوع نوتیفیکیشن‎ موجود را ارسال کنند.

یعنی نوتیفیکیشن‎های سایه‎ای، نوتیفیکیشن‎های روی قفل صفحه‎ نمایش و نوتیفیکیشن‎های شبه بنری.

از این سطح بالای کنترل همچنین زمانی که بحث دسترسی اپلیکیشن‎ها به اینترنت فرا می‎رسد می‎توان استفاده کرد.

کاربران می‎توانند حقوق هر اپلیکیشن در رابطه به دسترسی به شبکه‎های وای فای یا اینترنت خط تلفن‎ شان را کنترل کنند. چنین چیزی می‎تواند در مصرف اینترنت بسیار صرفه جویی کند و بر آن به شیوه‎ای مفید و کارآمد کنترل داشته باشید.

حتی بخشی برای مدیریت مصرف باتری با یک اینترفیس اختصاصی در نظر گرفته شده است و مفهوم پشت آن این است که کاربر تنها به اپلیکیشن‎هایی اجازه دهد در پس زمینه زمان خاموش بودن صفحه‎ی نمایش اجرا شوند که ضروری باشند.

نوار مسیریابی در پایین صفحه‎ی نمایش با در اختیار داشتن کنترل‎های پیش فرض آندروید نیز قابل سفارشی است یعنی شما می‎توانید دکمه‎های back و task-switcher را جابجا کنید یا حتی یک میانبر برای ناحیه‎ی نوتیفیکیشن اضافه کنید. امکان مخفی سازی نوار مسیریابی و بالا آوردن آن از سمت پایین با یک سوایپ به سمت بالا نیز وجود دارد. حتی یک حالت استفاده از رابط کاربری با یک دست نیز وجود دارد، برای جابجایی راحت تر در بین منوها در حین حرکت.

کنترل Motion نیز عامل کنترلی دیگری است که در گوشی Mate S بسیار جلوه داشت. در G8 نیز به چشم می خورد ولی بسیاری از گزینه های آن حذف شده است. مجددا، ما شک داریم دلیل آن محدودیت های نرم افزاری باشید، بنابراین، شاید یک تصمیم هدفمند به منظور پوشاندن شکاف بین دستگاه های کذکور باشید.

شما می‎توانید دکمه‎ی به اصطلاح Suspend را فعال کنید، یک کلید مجازی که شما می‎توانید هرجای صفحه آن را جابجا کنید و به شما اجازه می‎دهد آن را به کلید‎های اصلی آندروید، به عقب برگشتن، Home، Task Switcher، قفل کردن و بستن تمامی اپلیکیشن‎های در حال اجرا، توسعه دهید و بتوانید با یک دست گوشی خود را کنترل کنید.

قابلیت عالی دیگری که در Mate S حاضر ولی در G8 غائب است، ویژگی Speech awareness است.

البته باید گفت چنین تعامل های دایم روشن و سخت افزاری عموما تکیه بر یک نوع کنترل کننده خاص با انرژی پایین یا ساب سیستم نظیر هم پردازنده i3 در Mate 3 دارند که چنین چیزی در تراشه G8 دیده نمی شود. و با آنکه هواوی موفق شده است برای سنسور اثر انگشت این مشکل را رفع کند تا همیشه فعال بشد، ولی اعمال صوتی و فرمان های صوتی به شکل مشخصی در این بین حذف شده اند.

متاسفانه، قابلیت dual window گوشی Mate S را نیز اینجا نداریم.

در پایان نیز باید به تکنولوژی شناخت اثر انگشت عالی هواوی اشاره کنیم که هم از نظر سخت افزاری و هم نرم افزاری عالی است. باید بگوییم سنسور Mate S اگر بهترین سنسور تا به امروز نباشد یکی از سریع ترین آن‎ها می‎باشد و سنسور G8 به همان دقیقی ولی چند میکرو ثانیه ای آهسته تر است.

شما 5 اثر انگشت متمایز می‎توانید به آن اضافه کنید و از آن می‎تواند برای قفل کردن اپلیکیشن‎ها و محتویات مولتی مدیا استفاده کرد.

به علاوه با استفاده از این سنسور می‎توانید عملکرد یک تاچ پد هم داشته باشید.

باتری

گوشی هواوی G8 مجهز به یک باتری 3000 میلی آمپر ساعتی می باشد که به نسبت Mate S بیشتر است و همین هم باعث افزایش ضخامت و وزن این گوشی شده است. پنل ال سی دی به طور بالقوه می توانست باعث کاستن مزایای گفته شده شود ولی نتایج نشان داد که از نظر کارآیی قدرت زیاد از این نظر با پنل AMOLED گوشی Mate S تفاوتی ندارد.

میزان دوام باتری این گوشی 70 ساعت بود (اندکی بیشتر با یک سیم کارت و اندکی کمتر به دنبال استفاده از دو سیم کارت). چنین چیزی واقعا نسبت به آمار 60 ساعتی گوشی Mate S بهتر است

پردازنده و سخت افزار

هواوی همیشه مصمم بوده است که از تراشه های خود این کمپانی استفاده کند. ولی سابقه‎ی هواوی چندان درخشان در زمینه‎ی استفاده از راه‎حل های تراشه‎ای سفارشی خود نیست و به همراه آن ها از GPU های بی کیفیت استفاده کرده است. به خاطر خود هواوی هم شده است، ما امیدواریم که تراشه Kirin 950 در نهایت بتواند ورق را به نفع این کمپانی برگرداند.

ولی به هرحال هر چند وقت یکبار این کمپانی سعی می کند انتخاب های دیگری در رابطه با سیستم بر تراشه گوشی های حد واسط خود داشته باشد. G8 یک نمونه کامل در این رابطه است که نظیر P8lite دارای تراشه Qualcomm Snapdragon 615 می باشد. تراشه ای که به سختی می توان آن را قوی شمارد ولی خود را در یکسری از گوشی های عالی ثابت کرده است.

ولی با یک قیاس بین این گوشی و سایر گوشی های هواوی به خوبی می توانید متوجه شوید که این گوشی از نظر بحث گرافیکی و پردازنده به مراتب پایین تر از اقوام خود قرار می گیرد. ولی این مشکل ترجیحا به نظر می آید از سوی بهینه سازی نرم افزاری هم باشد – امری که چند وقتی می شود هواوی با آن گلاویز است. چون تراشه های Qualcomm زمانی که بهینه سازی سیستم عامل هم به خوبی صورت گرفته باشد تفاوت بارزی در بحث عملکرد ایجاد می کنند.

در تست های بنچمارک ابتدا عملکرد خام پردازنده را داریم که مشخصا دستگاه های دارای هسته های بهتر یا سرعت کلاک های بالاتر، از این گوشی بالاتر قرار می گیرند ولی جالب است که گوشی های نظیر گلکسی A7 و Oppo R7 که دارای مشخصات تقریبا مشابهی هستند عملکرد بهتری دارند که چنین چیزی بیشتر اهمیت بهینه سازی نرم افزاری و استفاده مناسب و شایسته از منابع را مشخص می کند. البته باید اشاره کرد گوشی Oppo دارای 4 گیگ رم است ولی A7 دارای 2 گیگ رم می باشد ولی باز هم در بحث عملکرد خام پردازنده چند امتیازی بیشتر کسب می کند.

در تست های بنچمارک ترکیبی که عملکرد رم، GPU نیز بررسی می شود. شاهد این بودیم که گوشی G8 متاسفانه در انتهای جدول قرار گرفت. عملکرد ضعیف در بخش گرافیک یقینا در این تست لحاظ شده است که نشان از ضعیف بودن این گوشی در این بخش می باشد.

تست های محض در بحث گرافیک نیز باعث کسب نتایج مایوس کننده ای توسط G8 می شود که چنین چیزی باعث میشود شک ما در مورد عدم بهینه سازی صحیح به یقین تبدیل شود. واحد پردازش گرافیکی Adreno 405 موجود در G8 به سختی توانست از عهده اپلیکیشن بنچمارک ما بر آید. چنین چیزی در رابطه با Mate S و حتی P8 و P8lite هم صدق پیدا می کند تا مشکلات مهم نرم افزاری بیشتر در چشم باشند. مشخص است که هواوی در استفاده صحیح از آندروید آب نبات چوبی به مشکل بر خورده است تا زمانی که این مشکلات رفع شود ما دایم شاهد عدم پیوستگی عملکرد در بین تمامی دستگاه های این کمپانی خواهیم بود.

Huawei G8 زمانی که بحث عملکرد پیش کشیده می شود مشکلاتی اساسی دارد. با این حال هیچکدام از نتایج پایین به دست آمده از عملکرد این گوشی تاثیر بارزی روی کارهای جزئی انجام شده با این گوشی ندارند ولی اگر از اپلیکیشن ها یا بازی های سنگین تر در این گوشی استفاده کنید به مشکل بر می خورید. پایداری یک مشکل اساسی است و ما درک می کنیم که چرا بسیاری از خریداران بالقوه به دنبال خرید این گوشی نباشند.

خروجی صدا ممکن است بلندترین نباشد، ولی شفافیت آن چشم گیر است

G8 شفافیت کاملی را در اولین بخش از تست کیفیت صدای ما نشان داد. زمانی که ما این گوشی را به یک آمپلی فایر فعال خارجی متصل کردیم، این گوشی هوشمند اندرویدی بدون اینکه در عملکرد آن امتیاز منفی لحاظ شود، نتایج عالی و کاملی به دست آورد. در رابطه با بلندی حجم صدا نتایج به همین خوبی نبودند و G8 تنها امتیازی متوسط در این زمینه به دست آورد.

جالب است که استفاده از یک جفت هدفون آسیب زیادی به کیفیت صدای این گوشی وارد نکرد. یک افزایش کوچولو در نویز القایی استریو تنها چیزی بود که نصیب ما شد تا شاهد امتیازی خوب باشیم. سطح حجم صدا ولی همان متوسط باقی ماند. در پایان باید بگوییم عملکرد G8 در این زمینه بسیار خوب بود.

دوربین قابل قبول 13 مگاپیکسلی

سنسور 13 مگاپیکسلی به نظر انتخاب هواوی اخیرا برای بسیاری از دستگاهایش بوده است (به استثنای Honor 7 و P8 max که دارای رزولوشن بالاتری هستند) و این گوشی هم مستثنی نیست، درست نظیر Mate S.

ولی متاسفانه شباهت ها با Mate S همینجا تمام می شود. با آنکه Mate S دارای سنسور RGWB BSI، یک نوع 1/2.6' اینچی، لنزهای دارای زاویه بازشدگی دیافراگم f/2.0 است، G8 هیچکدام از این امتیازها را ندارد، در حالی که یک نگاه به مشخصات پایه و پشت این گوشی با در اختیار داشتن فلش LED دوتایی اش، این تاثیر اشتباه را به وجود می آورد که همان دوربین Mate S را داریم، ولی یقینا درست نیست.

با آنکه عملکرد دوربین این گوشی واقعا خوبی است ولی یقینا از هر جهت به نسبت دوربین Mate S پایین تر قرار می گیرد.

اینترفیس دوربین بسیار تمیز و ساده است. در بخش سمت راست هر جناح دکمه‎ی مجازی شاتر شاهد گزینه‎هایی هستیم که با سوایپ کردن می‎توانید حالت فیلم برداری، تایم لپس، Beauty، Good food و یا عکس گرفتن را فعال کنید. برای فعال سازی حالت Burst باید شاتر دوربین را طولانی تر فشار دهید. گرچه به دنبال استفاده از این حالت دوربین G8 رفتار عجیبی از خود نشان می دهد، هر از چند گاهی تصویری می گیرد که در معرض گذاری با نور در آن تغییر یافته و سپس در تصویر بعدی به حالت نرمال بر می‎گردد. فوکوس نیز در این حالت از زمانی به زمان دیگر متفاوت است که با توجه به اینکه در ابتدا باید ثابت می بوده است عجیب می باشد.

در سمت چپ یک منوی پیشرفته است که از آنجا حالت‎های تصویربرداری بیشتری نظیر HDR و سراسرنما را می‎توانید انتخاب کنید و چیزهایی نظیر دنبال کردن شیء، گرفتن عکس براساس لبخند، فعال یا غیر فعال سازی تگ گذاری جغرافیایی، ISO، تعادل سفید و موارد بیشتر را کنترل کنید.

حالت تمام فوکوس نیز به این منو انتقال یافته است.

در مقایسه با Mate S نیز یکسری چیزها از این منو حذف شده است. خبری از حالت Super Night، البته منصف باشیم سنسور RGBW را نیز نداریم، نیست و شاید به همین دلیل حالت Light Painting هم دیده نمی شود.

گرچه، سخت است عدم وجود حالت Pro camera به همراه کنترل های دستی را توجیه کرد. یا عدم حضور اسکن اسناد که صادق باشیم نیازی به سخت افزار پیشرفته دوربین برای کار ندارد.

دوربین Huawei G8 تصاویر ثابت قابل قبولی می گیرد ولی از نظر سطح کیفیت می توان خواهان چیزهای بیشتری بود. همانطور که اشاره شد با وجود شباهت ها بین ویژگی ها، دوربین این گوشی قابل قیاس با Mate S نیست. تصاویر یقینا فاقد شارپ بود لبه به لبه هستند و بدترین قسمت ماجرا سطح بالای نویز است. ولی قسمت خوب ماجرا رنگ های دقیق و عملکرد زیبای OIS می باشد. حداکثر رزولوشن تصاویر نیز 4160x3120 پیکسل می باشد.

حالت HDR به نوعی بگیر نگیر است. اکثر اوقات عملکرد خوبی دارد، حتی باعث آوردن جزییات بیشتر در سایه ها، بدون قربانی کردن کیفیت تصویر می شود، ولی در بعضی موارد پردازش عجیبی دارد. افکت استفاده از این حالت ظریف و خوب است ولی به شکل بستگی به شرایط نوری دارد و فعال سازی آن گاهی اوقات به هیچوجه تاثیری به همراه ندارد یا مقدار تاریک سازی مناطق بیش از حد روشن غیرمطلوب است.

هواوی همیشه شیوه برخورد خودش را با تصاویر پانوراما داشته است. این گوشی تصاویر سراسرنمای با کیفیت بالایی می گیرد، سرهم بندی تصاویر خوب، کنتراست بالا و سطح جزییات بسیار خوب است. ممکن است به خوبی تصاویر Mate S نباشند ولی می توانید به عنوان یک تصویر سراسر نمای خوب روی آن حساب کنید.

دوربین جلوی 5 مگاپیکسلی تصاویر خوبی می گیرد. اپلیکیشن دوربین جلو به صورت پیش فرض شده یک حالت "Beauty" فعال شده را دارد و به شکلی که تبلیغ شده است کار میکند، گرچه از نظر ما شخصا نتایج به نوعی اغراق شده هستند.

قابلیت قابل قبول ضبط ویدیو با کیفیت 1080p

با این دوربین قابلیت گرفتن ویدیو با کیفیت 1080p و فریم ریت 30fps وجود دارد. متاسفانه خبری از گرفتن ویدیو با کیفیت 4K نیست که چنین چیزی با توجه به تراشه طبیعی است. یک نمایاب اختصاصی برای کلیپ‎های تصویری دیده می‎شود و برخلاف یکی دوربین ثابت به نظر می‎رسد میدان دید واقعی از تصویر ارائه می‎دهد.

ویدیوها با فرمت Mp4 ذخیره می‎شوند و به شکل شگفت انگیزی دارای بیت ریتی حدود 22Mbps برای رزولوشن 1080p هستند که تقریبا دو برابر بیت ریت دوربین Mate S برای ویدیوهای 1080p است. صدا استریو و با کیفیت 96Kbps می باشد، ولی فریم ریت کاملا اندکی متفوت است ولی معمولا نزدیک به 29fps تا 30fps وعده داده شده، باقی می ماند.

درست نظیر تصاویر ثابت، چیز خاصی در مورد کیفیت ویدیوها وجود ندارد. جزییات می توانسته بیشتر باشد و همین قضیه در مورد شارپ بودن ویدیوها نیز صدق پیدا می کند. محدوده پویا نیز محدود است.

در انتها

به نظر می رسد کاربران روندی طولانی را در رابطه با گوشی های هواوی در پیش گرفته اند، معمولا شما گوشی در اختیار خواهید داشت که کیفیت پرمیموم و ظاهری عالی دارد ولی بعضی از جنبه های عملکرد نهایی قربانی آن شده است. ایده عرض یک دستگاه در حد پرچم دار و بی خیال شدن یکسری عملکردهای قوی ممکن است دستور العملی برای بدبختی باشید ولی هواوی به خوبی توانسته از آن فرار کند.

گوشی های پرمیومی نظیر Mate S و Mate 7 به این ایده جان می بخشن، ولی بودجه خوبی هم برای خرید آن ها باید داشت. هواوی تلاش کرده است موفقیت آن ها را در یک گوشی ارزان تر تکرار کند، ولی خوب همان سطح موفقیت را به دست نیاورده است. Huawei G8 مثال کاملی برای این نوع تلاش است که در سطح ترکیب عالی از استایل همیشگی و سطح بالای هواوی و قیمت معقول است ولی در حقیقت از نقص های زیادی رنج می برد.

Huawei G8 ظاهر عالی دارد و تمامی نشانه های یک گوشی با کیفیت را در خود جمع کرده است. استفاده از آلیاژ آلومینیوم در ساخت بدنه به آن ظاهر یک گوشی پرمیموم را داده است و باعث در دست گرفتن عالی آن شده است. این گوشی توجه شما را به خوبی به خود جلب می کند و کیفیت ساخت در دراز مدت مایوس کننده نخواهد بود.

از نظر سخت افزاری ولی این گوشی کاملا شبیه به یک گوشی حد واسط توانا، حداقل روی کاغذ، است. دارای سیستم بر تراشه Snapdragon 615 می باشد که به نسبت تراشه های سفارشی هواوی بسیار استانداردتر است. صفحه نمایش آن 5.5 اینچی و بزرگ و رزولوشن 1080p مشابه با Mate S دارد. پنل نمایش بسیار خوبی که تنها در مقایسه با Mate S به جای استفاده از تکنولوژی AMOLED از LCD استفاده شده است.

G8 همچنین در دو مدل 2 و 3 گیگابایتی به ترتیب برای مدل های فضای ذخیره سازی 16 و 32 گیگابایتی ارائه شده است. دوربین ممکن است به شگفت آوری یکی Mate S نباشد، ولی برای یک گوشی حد واسط ویژگی های خوبی دارد. رزولوشن آن 13 مگاپیکسل و دارای یک فلش LED دوتایی دو رنگی و بهتر از همه پایدارسازی اپتیکال تصویر است.

باید تعریفی هم از سنسور پردازش اثر انگشت داشته باشیم که یکی از بهترین سنسورهای موجود می تواند باشد، بسیار سریع، همیشه فعال، بسیار دقیق و استفاده از آن لذت خاصی دارد. ویژگی های یک تاچ پد را نیز در خود جا داده است و در تمامی بخش های سیستم عامل به شکل بی نقصی کار می کند.

عیب اصلی این گوشی در بحث عملکرد آن جمع شده است. ما خوب می دانیم که این تراشه و واحد پردازش گرافیکی Adreno 405 جفتی قدرتمند نیستند، ولی متاسفانه مشکل بارز آن ها در گوشی هواوی جی 8 بیشتر به بخش بهینه سازی سیستم عامل و نرم افزاری بر میگردد.

رابط کاربری جدید EMUI 3.1 دارای یک سری ویژگی پیشرفته است ولی عملکرد نهایی آن کاملا مایوس کننده است. چنین چیزی به سختی در کارهای روزمره مشخص است ولی برای بازی ها یا اپلیکیشن های پیشرفته یقینا عملکرد آن زیر سوال خواهد رفت. ضبط ویدیو نیز به نظر می رسد مشکلاتی دارد. به طور کلی، نظیر Mate S، گوشی G8 نیز دارای یک سری مشکلات ذاتی است که هواوی از زمان استفاده از آندروید آب نبات چوبی با آن ها درگیر بوده است یعنی عملکرد ضعیف و پایداری. امیدواریم در آپدیت های بعدی برای سیستم عامل شاهد عملکرد بهتری باشیم تا گوشی بتواند به خوبی از سخت افزار خود استفاده کند.

ویژگی‎های کلیدی

▲ دو سیم کارته
▲ صفحه نمایش ال سی دی لمسی خازنی 5.5 اینچی با رزولوشن 1080p
▲ پردازنده 8 هسته ای واحد پردازش
▲ دوربین 13 مگاپیکسلی با قابلیت ضبط ویدیو با کیفیت 1080p
▲ دوربین جلو ( سلفی ) 5 مگاپیکسلی
▲ سیستم عامل اندروید ورژن 5.1.1 آب نبات چوبی با رابط کاربری Emotion UI 3.1
▲ پشتیبانی از شبکه 4G
▲ پشتیبانی از USB OTG
▲ قابلیت حذف نویز و سر و صدا با استفاده از میکروفن اختصاصی برای مکالمه بهتر
▲ باتری 3000 میلی آمپر ساعت

  
معایب اصلی

▼ باتری غیر قابل تعویض
▼ عدم پشتیبانی از ضبط ویدیو با کیفیت 4K یا حالت 60fps
▼ خبری از طراحی متریال دیده در اندروید آب نبات چوبی دیده نمی‎شود
▼ عدم پشتیبانی از شارژ بیسیم یا شارژ سریع
▼عدم پشتیبانی از باند دوتایی وای فای