Huawei Ascend P7

تخفیف ویژه

نقد و بررسی گوشی Huawei Ascend P7 - هواوی P7

در ابتدا

گوشی Huawei Ascend P7 دنباله برای گوشی فوق العاده نازک P6 به شمار می رود، گوشی که فراتر از هر گونه شکی ثابت کننده توانایی کمپانی هواوی بر ساخت گوشی هایی بود که از نظر بصری جذاب باشند. این مدل جدید براساس یک صفحه نمایش 5 اینچی، دوربین و تراشه بهتر نسبت به مدل قبلی، به همراه یک سری دیگر از موارد بهبود یافته، ساخته شده است.

ویژگی بارز هواوی P6 بدنه نازک 6.2 میلی متر بود (از آن به عنوان "نازک ترین گوشی همراه هوشمند" یاد شد) به همراه بخش پشتی شبه فلزی. گوشی جدید هواوی P7 دارای چنین ویژگی هایی نیست چون ضخیم تر می باشد (7.1 میلی متر) و بخش پشتی آن با شیشه پوشانده شده است. ولی شخصی نیست که عاشق تزئین سطحی بخش پشتی گوشی نشود!

بدنه فلزی می باشد و کل مواد تشکیل شده بین دو لایه محافظ صفحه نمایش گوریلا گلس 3 قرار گرفته است.

گوشی Ascend P7 مبحث عکاسی را جدی می گیرد، به ویژه سلفی ها. دوربین جلو دارای یک سنسور 8 مگاپیکسلی BSI است و دارای حالت هایی نظیر اصلاح صورت و سلفی پانوراما می باشد. دوربین پشت ساخت شرکت سونی است و یک دوربین 13 مگاپیکسلی به همراه قابلیت ضبط ویدیو با کیفیت 1080p می باشد.

هواوی همچنین از تراشه جدیدی استفاده کرده است که قدرت پردازش بیشتری به همراه پشتیبانی از شبکه LTE دارد. دیگر مزیت آن این است که این کمپانی ادعا می کند به لطف فرآیند پیشرفته تر ساخت، مشکلات مربوط به بیش از حد گرم شدن تراشه را بر طرف کرده است. این گوشی دارای اندروید 4.4.2 به همراه آخرین رابط کاربری Emotion می باشد، در حالیکه P6 هنوز دارای اندروید 4.2.2. می باشد.

جعبه فروش گوشی هواوی P7

هواوی P7 دارای یک جعبه هموار به همراه یک شارژر جمع و جور 1 آمپری، یک کابل microUSB و یک هدست یک تکه است. ما با دیدن دو تگ NFC در جعبه خوشحال شدیم، یک قرمز و یک آبی، که هر دو یک نوع حس متالیک کیفی به همراه خود دارند.

قاب لاستیکی که به همراه P6 ارائه شد دیگر دیده نمی شود، ولی از قبل بر روی صفحه نمایش این گوشی جدید محافظ صفحه نمایش به کار برده شده است.

طراحی و ساخت

گوشی Huawei Ascend P7 ابعادی برابر با 139.8x68.8x6.5 میلی متر دارد. به نسبت نسل قبلی خود 7 میلی متر ضخیم تر و 3.3 میلی متر پهن تر می باشد. افزایش در ابعاد افقی و عمودی را می توان به صفحه نمایش بزرگتر نسبت دارد (از 4.7 اینچ به 5 اینچ)، گرچه ضخامت بیشتر اندکی مایوس کننده است، برگ برنده گوشی Ascend P6 نازک بودن گوشی بود.

همانطور که پیش بینی می شد، وزن گوشی نیز افزایش 4 گرمی داشته تا برابر با 124 گرم باشد. چنین چیزی برای یک گوشی 5 اینچی همچنان نسبتا سبک به شمار می رود.

گوشی Huawei Ascend P7 را به راحتی می توان از دور با P6 اشتباه گرفت چون هر دو گوشی طراحی نسبتا مشابهی دارند. تفاوت ظاهر فلزی پشت گوشی P6 است (مواد استفاده شده پلاستیک با کیفیت، نه فلز واقعی، بود) که با لایه ای از گوریلا گلس 3 بر روی پلاستیک عوض شده است و الگویی از نقطه های ریز به وجود آورده است که یک بافت اضافه به آن می دهد. این ترکیب عالی به نظر می رسد، به ویژه زیر شیشه ای که منعکس کننده نور است.

جناحین این گوشی همچنان صاف هستند، تا یک ظاهر و حس و حال زاویه دار به گوشی داده شود، و بخش فلزی که در بالا، سمت چپ و راست خودنمایی می کند. انتهای گوشی گرد است و از پلاستیک ساخته شده است.

همانطور که انتظار می رفته است استفاده از طراحی یکپارچه امکان برداشتن باتری را حذف کرده است. یعنی اسلات های سیم کارت با قطع میکرو و کارت حافظه خارجی در جناحین گوشی هستند.

در دست گرفتن این گوشی برای گوشی با این اندازه عالی است. کلید قفل کردن و دکمه تنظیم حجم صدا به خوبی زیر انگشت شست راست شما قرار می گیرند، و با آنکه ممکن است پشت گوشی لیز باشد، ولی لبه های فلزی باعث می شود گوشی به اندازه کافی در دست جا گیرد.

این گوشی ساده ترین گوشی از نظر کار با یک دست نیست و به شکل استثنائی هم با فضای جیب شما نمی تواند دوست باشد، ولی سبک وزن و فوق العاده نازک است تا به سادگی در بین سبک ترین گوشی های 5 اینچی قرار گیرد.

کلیدها

در بالای صفحه نمایش دوربین 8 مگاپیکسلی با سنسور BSI دیده می شود به همراه حالت های اختصاصی سلفی های پانوراما و اصلاح صورت. بلندگو و یک جفت سنسور نیز در اطراف قرار دارند.

جناحین همچنان هموار هستند و یک نوع حس متالیک را در خود دارند. سمت راست این گوشی اندکی طراحی مجدد داشته است، دکمه پاور حالا گرد است و به بین دکمه تنظیم حجم صدا و جایگاه کارت ها قرار گرفته است. جایگاه بالایی برای کارت حافظه های خارجی است، در حالیکه پایینی سیم کارت با قطع میکرو را در خود جا می دهد. در سمت چپ چیزی وجود ندارد.

تغییر دیگر جک هدفون 3.5 میلی متر است که به بالا جابجا شده است.

میکروفون ثانویه برای لغو صدا و قابلیت ضبط صدای استریو در کنار پورت صدا دیده می شود.

در پایین میکروفون اولیه و پورت microUSB به منظور شارژ، اتصال به کامپیوتر شخصی یا USB OTG قرار دارند.

دوربین 13 مگاپیکسلی در گوشه سمت چپ بالای بخش پشتی گوشی واقع شده است. تک فلاش LED در کنار آن قرار دارد. محافظ آلومینیومی بلندگو در گوشه پایین سمت چپ است.

با دوبار فشار دادن دکمه کم کردن حجم صدا شما می توانید دوربین پشتی را در حالیکه صفحه نمایش قفل است فعال کنید و فورا یک عکس بگیرید. کل این فرآیند در یک زمان سریع 1.3 ثانیه صورت می گیرد. ما متوجه شدیم که گاهی اوقات گوشی موفق به فوکوس کردن به علت سرعت فوق العاده سریع گرفتن تصویر نمی شود.

صفحه نمایش

هواوی Ascend P7 دارای یک صفحه نمایش با رزولوشن 1080p و با استفاده از فن آوری IPS است. تراکم پیکسلی آن عالی و برابر با 455ppi می باشد که در میان بهترین 1080p ها قرار می گیرد.

امکان مشاهده صفحه نمایش از بازترین زوایا وجود دارد و انحراف رنگی در مقدار حداقل خود قرار دارد. رنگ ها عالی می باشد، رنگ های مشکی کاملا عمیق هستند و کنتراست نیز عالی است. ما از کیفیت تصویر و صفحه نمایش این گوشی بسیار خرسند هستیم.

شیشه روی صفحه نمایش خاصیت انعکاسی دارد و قابلیت خوانا بودن صفحه نمایش در نور خورشید، با آنکه عالی نیست، ولی با این وجود قابل قبول است و شما مشکل زیادی به دنبال کار با آن در نور مستقیم خورشید نخواهید داشت.

این گوشی همچنین یک اسلایدر در اختیار شما برای تنظیم دمای رنگی صفحه نمایش می گذارد تا طبق سلیقه خود گرم یا سرد تر بودن رنگ ها را تنظیم کنید.

قابلیت Smart Backlight نیز دیده می شود، وجود آن این اطمینان را به دست می دهد که کنترل خودکار میزان روشنایی صفحه نمایش زمان تنظیم سطح روشن سازی، پرش های سریعی نداشته باشد. اگر گزینه Smart Backlight را فعال کنید نور صفحه هنگام تغییر شرایط نوری به صورت خودکار و نامحسوس تنظیم می شود.

در پایان این گوشی از حالت Glove نیز پشتیبانی می کند، که به دنبال فعال شدن شما می توانید با دستکش با صفحه نمایش کار کنید، فعال سازی این حالت ولی عمر باتری را نیز کاهش می دهد.

رابط کاربری که قدرت گرفته از Emotion UI v2.3 می باشد

در بخش نرم افزاری، هواوی این گوشی را مجهز به اندروید کیت کت 4.4.2 کرده است که در راس آن رابط کاربری خود هواوی یعنی نسخه 2.3 Emotion دیده می شود. یک اینترفیس بسیار ساده، هموار و فاقد کشوی اپلیکیشنی را داریم.

ما شاهد این ترکیب نرم افزاری در عمل در Ascend P6 بوده ایم، گرچه اینجا اینترفیس هموارتر است و آیکون ها تغییر یافته اند و یکسری از موارد اضافی نیز دیده می شوند.

قفل صفحه‎ نمایش پیش فرض به دنبال کشیدن انگشت شما در امتداد خود یک افکت زیبای "طلوع آفتاب" را دارد. شما همچنین می‎توانید در قفل صفحه‎ نمایش دارای ویجت‎ها، میانبر‎های شبه iOS و حتی زمان استفاده از رومینگ دو ساعت داشته باشید.

فراتر از قفل صفحه‎ نمایش شاهد یک صفحه home استاندارد اندرویدی با 4 میانبر قابل سفارشی شدن هستیم که در انتهای صفحه قرار گرفته‎اند و در تمامی صفحه‎های home دیده می‎شوند.

در کل 9 صفحه home دیده می‎شود و حداقل چندتای آن‎ها توسط اپلیکیشن‎های از پیش نصب شده اشغال شده است.

همانند با همیشه در رابط‎های کاربری چینی اندروید خبری از کشوی اپلیکیشنی نیست.

هرچیزی که نصب کنید در صفحه home دیده می‎شود نظیر چیزی که در آیفون و Xiaomi می‎بینیم. با آنکه یعنی شما دیگر نیازی نیست زحمت درست کردن میانبر برای اپلیکیشن‎های خود بکشید ولی معنای آن نیز این است که امکان مخفی کردن اپلیکیشن‎های نصب شده هم وجود ندارد. گرچه می‎توانید به داخل پوشه‎ها آن‎ها را دسته بندی کنید.

یک اشاره به حالت نیشگون روی صفحه home باعث فعال سازی حالت Overview می‎شود تا صفحه‎های Home را در یک نگاه داشته باشید و مرتب کنید، صفحه اضافه یا حذف کنید. ویجت‎ها نیز به چشم می‎خورند که اکثرا ویجت‎های پایه‎ی آندروید هستند ولی هواوی یکسری ویجت مخصوص به خود را نیز قرار داده است.

تم‎ها نیز دیده می‎شوند که باعث تغییر کاغذ دیواری صفحه‎های Home، استایل صفحه‎ قفل نمایش، آیکون‎های اپلیکیشن‎ها و سیستمی، فونت سیستم، رنگ سیستم و پروفایل صوتی سیستم می‎شوند. حتی می‎توانید تنظیم کنید که در فواصل زمانی خاص کاغذ دیواری‎ها به صورت تصادفی عوض شوند.

همچنین یک حالت صفحه نمایش Simple (ساده) نیز وجود دارد که باعث می شود اینترفیس بزرگ شود تا استفاده از آن آسان شود که چنین چیزی برای کاربرانی که از نظر آن ها منوهای پیش فرض بسیار کوچک یا گیج کننده می باشند، بسیار مفید می باشد.

ناحیه نوتیفیکیشن دارای 5 تاگل در بالا است، که می توان آن را به تعداد کل 15 عدد توسعه داد. شما می توانید آن تاگل هایی که دوست دارید در ردیف بالا باشند را جابجا کنید، یا آن ها را به طور کامل با هم غیر فعال کنید.

تاگل مربوط به حالت Glove mode نیز در منوی تنظیمات است که حساسیت صفحه لمسی را افزایش می دهد ولی از عمر باتری شما را کاهش می دهد.

ویژگی Power Manager که در تنظیمات دستگاه است مدت زمان باقی مانده از عمر باتری شما (یا چه میزان زمان برای شارژ کامل آن زمانی که به شارژ زده می شود نیاز دارید) و همچنین سه حالت غیرقابل سفارشی شدن power یعنی Smart، Normal و Ultra performance، را نشان می دهد. شما می توانید پیکربندی کنید که چه اپلیکیشن هایی اجازه دارند در پس زمینه در اجرا باشند، کدام ها به هنگام بالا آمدن گوشی اجرا شوند، و حتی مصرف باتری را بین بخش سخت افزار و نرم افزار تقسیم کنید.

این گوشی دارای یک task switcher نیز می‎باشد که به شما اجازه می‎دهد اپلیکیشن‎های ناخواسته را با سوایپ کردن حذف کنید. یک سوایپ کردن از پایین صفحه‎ نمایش باعث پاک سازی تمامی موارد می‎شود و به شما می‎گوید چه میزان مموری آزاد شده است.

در پایان Google Now را با قابلیت یکپارچه شدن با حساب گوگل شما و دسترسی به اعمال روزانه شما، چیزهایی که جستجو کردید، ایمیل و غیره، داریم. این قابلیت دارای یک ویحت اختصاصی بر روی صفحه home یا قفل صفحه نمایش می باشد و اطلاعات دلخواه شما را در اختیارتان قرار می گذارد.

پردازنده و سخت افزار

هواوی P7 مجهز به تراشه خود هواوی یعنی HiSilicon Kirin 910T است. این تراشه یک پردازنده 4 هسته ای Cortex-A9 با سرعت کلاک 1.8GHz و واحد پردازش گرافیکی Mali-450 MP به همراه دو گیگ رم را در اختیار دارد. هسته های پردازنده دارای تکنولوژی با تاریخ گذشته هستند، ولی ترکیب 4 هسته ای باید از نظر تئوری کاملا این امکان را به اندروید دهد تا به شکل روانی اجرا شود، حتی در یک صفحه نمایش 1080p. هواوی از فرآیند ساخت 28 نانومتری برای این تراشه استفاده کرده است که به شکل بارزی به نسبت تراشه HiSilicon K3V2 موجود در گوشی Ascend P6 سردتر عمل می کند. Ascend P6 به خاطر گرم شدن بیش از حد تراشه تحت فشار شهرتی برای خود دست و پا کرده بود، ولی به نظر به این مشکل رسیدگی شده است.

در تست بنچمارک پردازنده، این گوشی اعداد متوسطی به دست آورد، که با توجه به این پردازنده کاملا انتظار می رفت. عملکرد پردازنده در بخش تک هسته ای به نسبت دیگر دستگاه های دارای پردازنده Cortex-A9 نظیر گلکسی نوت 2 بهتر است.

در تست عملکرد چند هسته ای پردازنده، این گوشی نتایج عالی به دست آورد، ممکن است نتایج به دست آمده در میان بهترین بهترین ها نباشد، ولی این گوشی توانست عملکرد بهتری به نسبت اکثر گوشی های دارای پردازنده 4 هسته ای Krait و Krait 300 داشته باشد که کاملا چشم گیر است.

در تست های بنچمارک ترکیبی که رم و GPU نیز مورد تست قرار می گیرند. عملکرد این گوشی ترجیحا غیرقابل توجه در نظر گرفته می شود.

در تست های بنچمارک گرافیک نتایج دوباره جالب نبودند. تست ها هم در بخش Off screen و هم On screen نشان از عملکرد بسیار ضعیفی داشتند.

به عنوان جمع بندی باید گفت که تراشه Kirin 910T عملکرد توانایی از خود نشان داد، حتی از انتظارات ما فراتر عمل کرد. این گوشی مشخص شد که از نظر عملکرد کم نمی آورد، چیزی که ما انتظار داشتیم، بلکه یک گوشی توانا و روان است. ولی با اینحال تراشه از تکنولوژی قدیمی استفاده می کند و در بخش گرافیک نیز زیاد قوی نیست. با این حال ما توانستیم بسیاری از بازی ها را با آن انجام دهیم و در بحث گردش در اینترنت و انجام کارهای سنگین نیز مشکلی نداشتیم.

کیفیت صدای خوب، مایوس کننده در بحث نویز القایی استریو

هواوی اسند پی 7 بهترین امتیاز را در اولین بخش از تست کیفیت صدای ما به دست آورد. در هر بخش امتیاز عالی به دست آورد و سطوح حجم صدا به شکل قابل قبولی بالا بود تا شاهد یک عملکرد کلی فوق العاده باشیم.

زمان اتصال یک جفت هدفون اکثریت چیزها به همان چشم گیری باقی ماند. پاسخ فرکانسی واضح بود، سطوح نویز و محدوده پویا عالی بودند و خبری از اعوجاجی نبود. ولی با این حال افزایش در نویز القایی آنقدر زیاد بود که نمی شد آن را نادیده گرفت و همین باعث شد که ما امتیاز کامل به این گوشی را در این بخش ندهیم. اگر شاهد چنین چیزی نبودیم، این گوشی در بین بهترین گوشی ها از نظر صدا قرار می گرفت، ولی در شرایط فعلی می تواند یک موزیک پلیر خوب تا بسیار خوب دیگر باشد.

باتری

هواوی Ascend P7 دارای یک باتری لیتیوم – پتاسیومی غیر قابل تعویض با ظرفیت 2500 میلی آمپر ساعتی می باشد. رسما اعلام شده است این باتری قادر به تحمل 14 ساعت مکالمه یا 422 ساعت حالت انتظار می باشد.

در تست های ما مدت دوام کلی باتری 53 ساعت مشخص شد. یعنی اگر روزانه یک ساعت تماس، گردش در اینترنت، تماشای ویدیو داشته باشید این گوشی اندکی بیش از دو روز دوام می آورد.

دوربین 13 مگاپیکسلی قابل قبول

هواوی P7 دارای یک دوربین 13 مگاپیکسلی و حداکثر رزولوشن 4160x3120 پیکسل می باشد. به همراه آن تک فلاش LED نیز دیده می شود.

اینترفیس دوربین از نوع استاندارد است، تاگل دوربین ویدیو/ ثابت، شاتر مجازی دوربین و میانبری به بخش گالری را در سمت راست داریم. در سمت چپ یک منوی پیشرفته است که آن جا می توانید از بین حالت های مختلف عکاسی انتخاب کنید و چیزهایی نظیر دنبال کردن شیء، smile shutter، لمس کردن برای سوییچ گرفتن تصویر، تگ گذاری جغرافیایی خاموش/ روشن، ISO، تعادل سفید و موارد دیگری را تغییر دهید.

دوربین گوشی Huawei Ascend P7 واقعا تصاویر قابل قبولی می گیرد، ولی نقص های خاص خودش را نیز دارد.

زمانی که این سنسور قادر به قرائت درست میزان در معرض گذاری با نور است، محدوده پویا قابل احترام است و تنها به مقدار اندک نواحی روشن بیش از حد روشن شده و سایه ها تاریک می شوند. متاسفانه در موقعیت هایی که کنتراست بالا بود در معرض گذاری دقیق با نور بگیر نگیر داشت. اغلب اوقات ما مجبور به استفاده از فوکوس لمسی یا یک شیء غیر مرتبط در صحنه بودیم تا در معرض گذاری با نور متعادل و ویژگی های رنگی دقیق داشته باشیم.

نکته دیگر میزان نویز زیاد به نسبت دیگر دوربین های 13 مگاپیکسلی رقیب بود و عملکرد کاهش نویز به نسبت چیزی که در جاهای دیگه دیده بودیم کامل و بالغ نبود. جنبه مثبت ماجرا این است که عملکرد کاهش نویز نسبتا سبک است و جزییات ریز را روی سطوح بافت دار و یکپارچه رنگی پخش نمی کند (گلکسی اس 4)

ماژول دوربین به خودی خود دارای قدرت بالایی از ظاهر سازی جزییات است که به همراه آن تمایل قابل توجهی به بیش از حد اشباع سازی تصاویر دیده می شود، تا تصاویری ارائه شوند که از نظر بصری شارپ هستند، که شرط می بندیم اکثر کاربران از این تصاویر راضی باشند. مخصوصا در شبکه های اجتماعی که تصاویر رزولوشن کامل خود را ندارند. ولی تحت بررسی دقیق ما و در بزرگنمایی 1:1 ترکیب کاهش نویز نابالغ و بیش از حد اشباع سازی باعث می شود ظاهر غیر طبیعی تصاویر داشته باشند.

جنبه منفی دیگر ماجرا شارپ بودن غیر یکنواخت است، که اشاره به استفاده از لنزهای نامرغوب دارد.

این گوشی قادر به گرفتن تصاویر سراسرنما نیز می باشد که تنها اندکی مشکلات در سرهم بندی تصاویر دیده می شد.

دوربین جلوی هواوی یک دوربین 8 مگاپیکسلی است. به نظر همانند با یک ماشین گرفتن تصاویر سلفی به نظر می آید و دارای حالت های خاص Beauty shot و افکت های رنگی شبه اینستاگرامی می باشد. هواوی همچنین امکان گرفتن سلفی های سراسرنما را در این گوشی لحاظ کرده است، گرچه برای سلفی های گروهی تقریبا غیر کاربردی می باشد. از نظر ما دوربین جلوی 5 مگاپیکسلی Oppo Find 7a تصاویر با کیفیت تری به نسبت دوربین جلوی هواوی Ascend P7 تولید می کند (حداقل در شرایط نوری خوبی که ما تست کردیم).

دوربین ویدیوی که ویدیوهای فول اچ دی می گیرد و عملکرد استانداردی دارد

اینترفیس دوربین ویدیو عملا مشابه با دوربین ثابت می باشد. هردو قادر به گرفتن ویدیوهای 1080p با فریم ریت 30fps می باشند.

ویدیوها با فرمت Mp4 ذخیره می شوند و بیت ریت عالی 25Mbps دارند. صدا از نوع استریو وبا کیفیت 96Kbps می باشد که آنقدر چشم گیر نیست.

کیفیت ویدیو چیز خاصی نیست. در حقیقت مشابه با ویدیوهای گرفته شده توسط Ascend P6 است، با اندکی بیش از حد اشباع سازی اضافه شده.

با وجود کنتراست و در معرض گذاری با نور دقیق، ویدیوها محدوده پویای بسیار ضعیفی دارند و قسمت های سایه دار بسیار تیره می باشند و بخش های بسیار روشن غلو شده به نظر می آیند.

به نسبت تصاویر ثابت ملایم بودن (فاقد جزییات زیاد و شارپ بودن) گوشه ها در ویدیوها بسیار آشکار است. جدا از آن فریم ریت روان است و حرکت ویدیو بی نقص می باشد.

قابلیت برقراری اتصال و پشتیبانی از شبکه‎ها

هواوی پی 7 از شبکه های 3G و 2G/GPRS/EDGE پشتیبانی می کند. به همراه 3G، HSPA+ برای سرعت دانلود و آپلودی به ترتیب برابر با 42Mbps و 5.7Mbps دیده می شود. همچنین پشتیبانی از شبکه LTE Cat. 4 نیز دیده می شود.

قابلیت های اتصال بومی شامل دو باند Wi-Fi b/g/n به همراه DLNA می شود.

پشتیبانی از NFC نیز دیده می شود، Magic Tag به شما اجازه می دهد دو تگ NFC که در جعبه فروش این گوشی دیده می شوند را برنامه ریزی کنید. شما می توانید از این تگ ها برای کارهای مختلف استفاده کنید نظیر تنظیم سطوح صدا، فعال سازی حالت DND، اجرای اپلیکیشن ها و کارهای متعدد دیگر.

این گوشی از USB host نیز پشتیبانی می کند تا بتوانید فلش درایو USB خود یا صفحه کلید و موس را به آن وصل کنید.

در انتها

یقینا گوشی P6 باعث شد که هواوی در نقشه بسیاری از افراد قرار گیرد، ولی گوشی Ascend P7 قصد این را دارد که برای برند هواوی موقعیت ثابتی در صنعت موبایل پیدا کند. البته باید اذعان کرد این برند همین الان هم بی نهایت در بازار بومی خود و جنوب شرقی آسیا محبوب به شمار می رود.

Huawei Ascend P7 بدون شک در یک چیز بسیار موفق عمل میکند و آن هم متمایز بودن از نظر ظاهر و جنبه بصری در بین گوشی های اندرویدی است. گرچه چنین چیزی به نوعی تقلید از آیفون است، هم از نظر ظاهر و هم منطق رابط کاربری، و امیدواریم اپل به دنبال شکایت از هواوی نباشد، بعد از نزاع هایی که سر حقوق انحصاری تجاری با سامسونگ دارد.

هوای یک چیز مهم را در ترکیب این گوشی نادیده گرفته است و آن هم یک تراشه درخور پرچم دار است. همین امر باعث شده است نتایج در تست های بنچمارک نسبتا ضعیف باشند. این تراشه براساس فن آوری 28 نانومتری ساخته شده است و با آنکه مشکل بیش از حد گرم کردن مدل قبلی را رفع کرده است، و از شبکه پر سرعت LTE پشتیبانی می کند ولی باز هم می توانست انتخاب بهتری برای این گوشی در نظر داشت.

اندازه صفحه نمایش و رزولوشن نیز افزایش داشته است تا از این نظر مشابه با گوشی های HTC One (M8) و گلکسی اس 5 باشد. باتری نیز به مقدار 500 میلی آمپر ساعت افزایش ظرفیت داشته و ضخامت تنها اندکی زیاد شده است (و عملا بدون تغییر در وزن).

هوای در گوشی Ascend P6 و دوربین جلوی 5 مگاپیکسلی اش طرفداری از جنبش سلفی ها را نشان داد، ولی این گوشی همه چیز را به سطح دیگری برده است. دوربین جدید 8 مگاپیکسلی و دارای سنسور BSI می باشد و حالت های نرم افزاری اختصاصی نظیر اصلاح صورت و سلفی های پانوراما دیده می شود.

به طور کلی این گوشی به نسبت نسل قبلی خود یک آپگرید کامل به شمار می رود و در طرح کلی رقبای اندرویدی خود بسته کاملی دریافت نکرده است. جدا از عملکرد تراشه، دوربین عقب نیز از نوع پرچم دار به شمار نمی رود.

ویژگی های کلیدی

▲ پشتیبانی از 4 باند شبکه های GSM/GPRS/EDGE، 5 باند 3G به همراه HSPA و شبکه پر سرعت LTE Cat. 4
▲ صفحه نمایش 5 اینچی لمسی خازنی LCD دارای فن آوری IPS با رزولوشن 1080p به همراه محافظ صفحه نمایش گوریلا گلس 3 و امکان استفاده از صفحه نمایش به همراه دستکش
▲ سیستم عامل اندروید 4.4.2 به همراه رابط کاربری Emotion UI v2.3
▲ دوربین اصلی 13 مگاپیکسلی با قابلیت ضبط ویدیو با کیفیت 1080p
▲ دوربین جلو (سلفی) 8 مگاپیکسلی با قابلیت ضبط ویدیو با کیفیت 1080p
▲ پشتیبانی از دو باند Wi-Fi a/b/g/n، وای فای دایرکت و DLNA
▲ فضای ذخیره سازی داخلی 16 گیگابایتی (12 گیگ در اختیار کاربر)
▲ پشتیبانی از USB host، USB OTG
▲ پشتیبانی از شبکه 4G
▲ رادیو FM
▲ سنسور مجاورتی و شتاب سنج، قطب نما
▲ قابلیت حذف نویز و سر و صدا با استفاده از میکروفن اختصاصی برای مکالمه بهتر
▲ باتری با ظرفیت 2500 میلی آمپر ساعتی

معایب اصلی

▼ باتری غیر قابل تعویض
▼ ضخیم تر به نسبت نسل قبلی خود
▼ تراشه ای که در تست های بنچمارک عملکرد ضعیفی دارد
▼ عملکرد بلندگو پایین تر از سطح متوسط